κ. ροδιά βάλαμε ένα wallpaper στο ΕΛληνορθόδοξο οχυρό και γεμίσαμε λιγούρηδες καλικατζαραίους. Αφού μας φάγανε σχεδόν όλο το wallpaper αφήσαν ένα post απειλητικό οτι θα τηγανήσουν όλα τα αυγά μιας γκόμενας κότας που τσιμπολογάει που και που στο μπόξιον. Mυστήριον...
Καλησπέρα κυρία Ροδιά!!Τι γλυκό όνομα που εχετε.. μου θυμίζει που η γιαγιά μου κάθε χειμώνα έβγαινε στον κήπο και έκοβε τα ρόδια για μας.. Το έκανε με αγάπη και αφοσίωση για τα μικρότερα εγγόνια της (ζούσε μαζί μας) , τον αδελφό μου κι εμένα...και τώρα η γιαγιά μου δεν είναι πια μαζί μας... :(
Κυρία Ροδιά, πως προλαβαίνετε να έχετε τόσα μπλογκ και να γράγετε σε όλα;; Εγώ ένα έχω και δεν προλαβαίνω ...
Δεν έχω καμμιά ειδική συνταγή.. απλά, τα αφήνω όλα να έρχονται όπως έρχονται.. δεν εμποδίζω την όρεξή μου.. ;-) Α! έχω μια ανάγκη να αφήσω κάποιο σημαδάκι με κάποιο τρόπο.. κάπως έτσι..
Σκορπίζομαι και τσαλακώνομαι χωρίς δισταγμό.. χωρίς φόβο.. λες να είναι αυτό; Πάντως, εδώ που τα λέμε, τώρα που το σκέφτομαι -τι με βάζεις και κάνω ξημερώματα!- όταν έχω κάτι στο νου μου να διεκπεραιώσω, αντέχω. Οταν χαλαρώνω, άστα να πάνε! Χάνεται η αντοχή μου, η δύναμή μου, αρχίζει να παρουσιαζει προβλήματα η υγεία μου, πονάκια και σφάχτες κάνουν την εμφάνισή τους, όλα τα γεροντικά συμπτώματα.. Ενώ, όταν βρίσκομαι υπ' ατμόν, ε, όλα πάνε πρίμα, νοιώθω σωστό θηρίο!!! Τίγρις και αγριοκάτσικο! :-)))
30,000 experimental pictures to apply as wallpapers & avatars
6 σχόλια:
Αν με ρώταγες την πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό, θα έλεγα
-Σοκολάτα με κεράσι
Αισθησιοκινητική η δύναμη του ταμπλώ!
Βάλτο wallpaper αλλά προσοχή μη παχύνεις!:-))
κ. ροδιά βάλαμε ένα wallpaper στο ΕΛληνορθόδοξο οχυρό και γεμίσαμε λιγούρηδες καλικατζαραίους. Αφού μας φάγανε σχεδόν όλο το wallpaper αφήσαν ένα post απειλητικό οτι θα τηγανήσουν όλα τα αυγά μιας γκόμενας κότας που τσιμπολογάει που και που στο μπόξιον.
Mυστήριον...
Καλησπέρα κυρία Ροδιά!!Τι γλυκό όνομα που εχετε.. μου θυμίζει που η γιαγιά μου κάθε χειμώνα έβγαινε στον κήπο και έκοβε τα ρόδια για μας.. Το έκανε με αγάπη και αφοσίωση για τα μικρότερα εγγόνια της (ζούσε μαζί μας) , τον αδελφό μου κι εμένα...και τώρα η γιαγιά μου δεν είναι πια μαζί μας... :(
Κυρία Ροδιά, πως προλαβαίνετε να έχετε τόσα μπλογκ και να γράγετε σε όλα;; Εγώ ένα έχω και δεν προλαβαίνω ...
Δεν έχω καμμιά ειδική συνταγή.. απλά, τα αφήνω όλα να έρχονται όπως έρχονται.. δεν εμποδίζω την όρεξή μου..
;-)
Α! έχω μια ανάγκη να αφήσω κάποιο σημαδάκι με κάποιο τρόπο.. κάπως έτσι..
Σκορπίζομαι και τσαλακώνομαι χωρίς δισταγμό.. χωρίς φόβο.. λες να είναι αυτό;
Πάντως, εδώ που τα λέμε, τώρα που το σκέφτομαι -τι με βάζεις και κάνω ξημερώματα!- όταν έχω κάτι στο νου μου να διεκπεραιώσω, αντέχω. Οταν χαλαρώνω, άστα να πάνε! Χάνεται η αντοχή μου, η δύναμή μου, αρχίζει να παρουσιαζει προβλήματα η υγεία μου, πονάκια και σφάχτες κάνουν την εμφάνισή τους, όλα τα γεροντικά συμπτώματα.. Ενώ, όταν βρίσκομαι υπ' ατμόν, ε, όλα πάνε πρίμα, νοιώθω σωστό θηρίο!!! Τίγρις και αγριοκάτσικο!
:-)))
Δημοσίευση σχολίου